Donderdag 11 feb 2010:Het zit er helaas alweer op, net thuis gekomen uit 40 graden en alleen
maar zon. Het vliegtuig uit en een flinke sneeuwbui over me heen, een
flink contrast. kon ik nog maar even in Afrika blijven tot de wegen hier
weer begaanbaar zijn.3 januari vertrokken ik en Jesse Caron naar Potschefstroom voor een
trainingsstage met de Nederlandse MiLa selectie voor een maand. De
keuze  voor Potschefstroom is makkelijk gemaakt. goede baan, zowel een
grasbaan als een tartanbaan, een mooi krachthonk en het is op 1600 meter
hoogte.

De eerste 10 dagen was het weer perfect, lekker warm en aardig wat
zon. Het trainen op de grasbaan is heerlijk, lekker zacht en dus goed voor
de voetjes. Elke ochtend deden we wat alternatiefs zoals aquajoggen of
fietsen met altijd een half uurtje corestability erbij. ’s middags was
het of een looptraining of kracht. Veel internationale toppers waren er
aanwezig zoals de Olympisch kampioen kogelstoten, MiLa topper Mehdi
Balaa en de daar woonachtige 800 meter loper Hezekiél Sepeng.
Een top omgeving om te trainen, dat moge duidelijk zijn!

Helaas werd na 2 weken het weer echt heel erg slecht en was de
grasbaan niet meer te belopen omdat hij ondergeregend was. Ook was de  rivier buiten zijn oevers getreden en besloten Ik en Jesse na een week om een ticket te boeken naar Stellenbosch wat vlakbij Kaapstad ligt. Omdat ik daar al vele keren ben geweest wist ik dat het weer daar altijd goed is. Zo ook dit keer, zeker 40 graden en altijd volle bak zon. De laatste week dus ook nog super kunnen trainen met afwisselend een leuke activiteit zoals de Tafelberg bezichtigen en een middagje strand. Zeker heb ik geleerd dat dat laatste ook erg belangrijk is, lekker ontspannen na een harde training!
Wij hebben daar zo erg van genoten dat je het ook merkt aan je trainingen. je voelt je lekkerder, zit beter in je vel en geniet van de natuur en je sport. is er een betere combinatie?

 Maandag 9 november  2009                                                        Bij deze een beknopte update over de gang van zaken rond mij en atletiek, blessures en trainingen.Zoals de meesten weten ben ik er een paar maanden uit geweest omdat ik geblesseerd was aan mijn voet. Ik had een stressfractuur in mijn os naviculare (voetwortelbeentje). Wat eigenlijk betekent dat er kleine scheurtjes in dat bot zaten. Dat is nu volledig weg en ik ben 4 weken geleden begonnen met de trainingen te hervatten. Dit gaat vooralsnog erg voorspoedig. Ik train weer elke dag en vanaf deze week soms zelfs 2 keer per dag, we gaan het iets opvoeren. Qua conditie ben ik wel iets achteruit gegaan maar ik merk dat ik dit erg snel weer oppak. Nu na 4 weken trainen ben ik qua conditie alweer bijna op schema.  3 januari vertrek ik naar Potschefstroom, Zuid Afrika om daar een maand lang te trainen op 1600 meter hoogte en een heerlijk temperatuurtje. Dat terwijl het hier vriest kan ik daar gewoon doortrainen en wat meer snelheidstrainingen gaan doen. Dat is ook wel nodig want ik wil in Maart  meedoen aan de Wereldkampioenschappen indoor in Doha, Qatar. Het limiet op de 800 meter daarvoor is 1.48.50 sec. Dat moet lukken als ik zo door blijf trainen als ik nu doe. Helaas ben ik door mijn blessure mijn B-status en dus ook mijn vergoedingen kwijt. Het WK moet weer mijn opstapje zijn naar de grote internationale wedstrijden en hopelijk verdien ik daar mijn B-status terug.Het hoofddoel voor dit jaar is toch het EK in Barcelona. Dit vind plaats in Augustus en daar kan ik als Europeaan hopelijk goed presteren. Tot zover een korte update. Alle sponsoren: Asics, AA-drink, Inisi, XTG, Plantina en Rotterdam topsport ontzettend bedankt voor jullie ondersteuning en vertrouwen in mij. Ook wil ik de mensen bedanken die mij op welke manier dan ook helpen met het verwezenlijken van mijn droom. We maken er samen een mooi jaar van!Groetjes Robert Lathouwers                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Dinsdag 19 augustus 2008 Een dag voordat ik moet lopen zit ik uiteraard veel op mijn kamer te rusten en heb ik dus ook goed de tijd om even een stukje te schrijven.Ik ben nu al een aantal dagen in het Dorp en het is overweldigend. Alles is zo groot en massaal. De vreetschuur heeft plek voor 5000 atleten+coaches en aan alle landen is gedacht met het eten, zo hoef je je dus geen zorgen te maken als je geen fan bent van het Chinese voedsel. Ook de appartementen zijn erg mooi, ik begrijp wel dat deze al snel verkocht waren aan chinezen die er na de spelen in willen gaan wonen. Ze zijn tussen de 6 en 9 verdiepingen en beneden staan altijd een paar “wachters” die zorgen dat er geen vreemden naar binnen komen. En wat een discipline he, uuuuren lang stilstaan, stokstijf. En trots dat ze zijn dat ze dat mogen doen, geweldig! Owja, bijna vergeten!! Wat even de meeste indruk op mij heeft gemaakt tot nu toe.. Een Macdonald’s in het dorp waar je onbeperkt en gratis Mac kan halen!!! Dat kan toch niet?!?! En het vlees is al zo zwak… Ik heb ergens gelezen dat dit ook wel als het veiligste plekje op aarde wordt gezien op dit moment, nou daar kan ik wel inkomen. Voordat je het dorp ingaat moet je door een aantal douanes heen, moet je door een detector heen en alle bagage, tassen e.d. gaan allemaal door de scanner. Geen pretje dus als je met 1000 atleten de finale van de 100 meter heb zitten kijken en dat allemaal op hetzelfde ogenblik naar huis toe wil.. maargoed, bang voor een aanslag hoeven we niet te zijn ingeval JMorgen is de grote dag, dan moet het gebeuren. De series van de 800 meter. Er is helaas nog geen startlijst bekend, dat zal vanavond wel komen maar ik weet wel dat er 8 series zijn a 8 personen. We gaan dus van totaal 64 atleten naar 24 (3 halve finales). Er zullen er dus behoorlijk wat af moeten vallen en ik zal in mijn serie 1^e of 2^e moeten worden.

Let’s do it!!

 

 

Zondag 10 augustus 2008 

Op naar de O.S. met een weekje tussenstop in Japan/fukuoka.

Hele verhalen kan ik schrijven over wat mijn indrukken zijn, de dingen die ik allemaal zie, meemaak enz. maar dan duurt het uploaden zo lang. Ik zal het kort en bondig proberen te houden. Op chronologische volgorde mijn hoogtepunten..owja en dieptepunten maar dat lees je zo wel.

De dag voordat ik vertrok naar Japan/Fukuoka waren er een stel vrienden van mij voor het eerst in hun nog prille leven naar de atletiekbaan gekomen om mij aan te moedigen tijden mijn laatste training in Nederland, een unicum dus. Dit leverde hilarische taferelen die op zijn genomen op video, zie de link op de hoofdpagina onder het kopje ”Robert naar Fukuoka” Vooral de 400 meter die ik ze op het einde laat lopen is niet, ik herhaal, NIET in scene gezet!

De dag van vertrek was er familie van mij naar schiphol gekomen om me uit te zwaaien en heb ik een hele tas (ja tas!) vol met cadeaus gekregen om ze vervolgens pas in China uit te mogen pakken.. ben benieuwd! Afscheid genomen, natuurlijk veel te weinig tijd en het vliegtuig in. Mooie plaatsen gevraagd bij de nooduitgang want 11 uur vliegen is geen pretje, perfect! Dachten we…exact 2 meter naast ons 3 baby’s die na 2 min en 34 sec. de luchtaanval inzetten om ons vervolgens (en dit mag je letterlijk nemen) 10 uur en 58 min wakker te houden..!! 5 dvd-films en 0.3 cm dikke wallen later HE-LE-MAAL brak aangekomen in Japan meteen naar ons hotel gereden. Pluspunt: een werkelijk SUPER hotel met 6 restaurants, de zee met strand voor de deur en japanners..wat een heerlijk volk!

Het weer is op zich wel ok, het is wel heel warm en je zweet bij het minste geringste maar het is minder erg als dat ik gedacht had.  De trainingen gaan ook lekker, een keer op de loopband gelopen en een baantraining van 5×400 en 5×200. meestal doen we ’s ochtends nog wat core stability op het strand om vervolgens af te koelen in water van 29 graden.. meestal blijven we dus liever uit het water omdat je het daar alleen nog maar warmer van krijgt. het ene moment is het 38 graden met een te hete zon om buiten te lopen en 5 min later kan het zo ontzettend hard regenen dat je de gebouwen 100 meter van ons hotel niet meer kan zien! Verder hier in Fukuoka geen last van de smog o.i.d. dat is hier niet of in zeer geringe mate. Ik hoop dat de overgang naar Beijing ook mee zal vallen en niet te groot zal zijn.Ik hou jullie op de hoogte! ありがとう  そして  すぐに会おう (bedankt en tot ziens)Donderdag 31 juli 2008

IK GA NAAR DE OLYMPISCHE SPELEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik zit nu weer lekker thuis en kan er nu eindelijk van genieten. Hiervoor was de heisa zo enorm dat ik alleen maar aan de telefoon zat en pers te woord stond. Op dat moment ben je zo druk bezig dat het helemaal niet tot je doordringt dat waar je al zeker 18 jaar van droomt daadwerkelijk waarheid is geworden! ONGELOOFLIJK..

Het allergrootste evenement van de wereld, DE droom van iedere sporter. Eens in de 4 jaar, een unicum om mee te maken. Hoeveel mensen die daadwerkelijk die droom hebben halen het niet? Hoeveel moeite en geluk kost het om eraan mee te doen? Voor hetzelfde geld mis je de O.S. op 5 honderdsten en raak je over 4 jaar vlak voor Londen geblesseerd aan je linker grote teen.. Helaas geen O.S. in dit leven dan. Hoeveel schietgebedjes ik wel niet heb gedaan voor de start in Monaco, vragend om genoeg kracht en een frisse kop die alle aansturingen van mijn benen moet regelen. Ik denk wel 20! Zeker omdat ik mij tijdens de warming-up zo loom en zwaar voelde, het zal de spanning wel zijn geweest, dat ik dacht “wat moet dit worden?”.

Uiteraard moest ik in de callroom nog alles op het laatste moment doen: Sprintpak aantrekken, nummers op laten spelden door een te voorzichtige official ter plaatse, spikes aantrekken en goed aansnoeren.. ja, je moet aardig stressbestendig zijn wil je dan je hoofd nog cool kunnen houden. Op naar de start! Een prachtig stadion, geen mondo baan wat mij wel verteld was. Het is maar net wat je allemaal opvalt als je naar het startpunt loopt J

De start was vrij rommelig in mijn beleving. Toen we de woorden “on your Marks” te horen kregen gingen we netjes achter ons lijntje staan om vervolgens vol gas weg te knallen. Het duurde zo lang totdat we weggeschoten werden en mijn benen verzuurde een beetje van het lange diepe staan. Ik zag in mijn linkerooghoek iemand lopen en dacht dat het een “herstel” was en ging weer rechtop staan en liep een pas naar voren.. niet dus! Het was de official om te kijken of we niet over het lijntje stonden.. oeps. Ik snel weer terug in startpositie en toen klonk het verlossende schot. De opdracht was om niet te hard te starten de eerste 200 meter maar rustig middenmoot/achteraan mee te lopen, niet teveel geduw en getrek en dan heb je nog wat over voor het laatste stuk. Na 400 meter lag ik nog perfect op een 8^e a 9^e plek schat ik zo maar hoe voelde ik me?? Totaal niet goed, mijn benen voelde zo zwaar dat ik na 400 meter een gaatje moest laten omdat ik het letterlijk niet bij kon benen! Een aantal seconden later besefte ik dat we nog maar 150 meter te gaan hadden en was wel vermoeid maar niet verzuurd! Ik had nog wat over en kon de laatste 120 meter een inhaalrace gaan maken op deze wereldtoppers. Finish. Limiet niet gehaald, dacht ik. Ik zat te ver achter op de nummer 1 die een tijd van 1.43 a 1.44 zou hebben gelopen, dacht ik.. 30 sec later toen ik opkeek naar de tijd zag ik 1.42.79 staan. Toen wist ik wel dat dit toch wel heel close zou worden. Wachten, wachten, wachten.. wat deed die tijd er lang over om zichzelf bekend te maken!! Mijn manager kwam meteen naar me toe dat hij 1.44.50 had geklokt en stel hij zat er een halve sec naast ik de limiet nog zou hebben. Maar cool moest ik blijven, het was niet officieel net als in Hengelo toen ze met 1.44.45 aan kwamen zetten en het achteraf 1.45.80 bleek te zijn.

Gelukkig! De tijd komt op de computer 1.44.68!!!!!!!! Wat later werd gecorrigeerd naar 1.44.75 (Lekker belangrijk) Het is gelukt!! Mijn hierboven beschreven droom is uitgekomen!

Ongelooflijk..

Robert Lathouwers gaat naar de Olympische spelen van 2008.. Ik zeg het nog 100 keer in mezelf vandaag dan geloof ik het vanavond misschien zelf ook..

 

 

Donderdag 19 Juni 2008

Een mooie blog hieronder nu ik hem nalees. Helaas is die prachtige wedstrijd in Berlijn anders voor mij afgelopen dan ik had gehoopt. Alles ging super, inlopen ging lekker, ik was er klaar voor! Na de start was ik al meteen goed weg en lag redelijk vooraan in het veld. Op het 100 meter punt waar iedereen naar binnen mag maakte ik de fout om niet aan te zetten maar hetzelfde tempo te blijven lopen, die fout maakte de andere deelnemers niet en daardoor kwam ik midden in het duw en trekveld terecht. Ik kreeg een duw van achter en stapte met mijn voet op de hak van een andere atleet. Mijn enkel was daar niet op berekend en klapte zo hard dubbel dat het tartan op de bovenkant van mijn schoen stond gegraveerd!! Wedstrijd over. 5 enkelbanden ingescheurd en een prognose van 6 weken herstellen. Door de adrealine van het moment heb ik de wedstrijd nog uitgelopen met aardig wat pijn in 1.47 maar de limiet van 1.45 kon ik natuurlijk wel vergeten.

1 week later was ik alweer aan het trainen, volgens iedereen onmogelijk maar het ging toch echt zo snel. Uiteraard was het niet helemaal gevoelloos maar dat is een 800 in 1.44 ook niet.. lijkt mij. Ik kon rustig beginnen met wat oefeningen in loopvorm, wat rustig werk op de loopband en al snel was ik samen met Errol aan mijn revalidatieprogramma begonnen. Nu 18 dagen later ben ik alweer helemaal volledig mijn normale schema aan het draaien en wilde ik eigenlijk de Europacup lopen maar dat vond Honore nog niet zo’n goed idee. Mijn eerste wedstrijd wordt dus de NK en daarna gaan we het gewoon weer opnieuw proberen, 1.45.25 sec!!!!! 

Net mijn kleding ingepakt voor de Golden league van Berlijn die zondag op het programma staat. Morgenochtend vlieg ik samen met Honore naar Berlijn toe om daar nog even lekker uit te rusten en zondag te kunnen vlammen. Dat zal wel moeten wil ik de limiet van 1.45.25 willen lopen. Afelopen zaterdag kwam ik als 1e binnen op de FBK Games in 1.45.80 Weliswaar geen mega snelle race maar in mijn ogen had ik hem toch wel bijna perfect gelopen. Een makkelijke opgave zal het dus zondag in Berlijn zeker niet worden, ruim een halve seconde ervanaf. Maar ik heb er goede moed in, ik weet dat ik het kan lopen al is het niet in Berlijn dan wel ergens anders. Het weer zit ingeval mee zondag, heb net even de weergoden erbij gehaald en die voorspellen ruim 30 graden in Berlijn! Lekker warm dus.

Nog heel even een klein stukje over de FBK Games, het meeste staat al in de kranten (onder het kopje “pers” kun je die vinden) maar juist omdat het voor mijn gevoel ook zo’n onwerkelijke race was.. het was heel raar, de eerste 650 meter heb ik nieteens meegekregen. Nou ik moet zeggen de eerste 100 meter heb ik wel bewust meegemaakt omdat ik zo hard startte dat ik op kop lag.. toen besefte ik wel even dat ik iets op de rem moest anders ging ik haaswerk doen. Daarna was het 1 grote waas tot 150 meter voor de finish toen ik echt doorhad dat ik redelijk voorin meedeed en eigenlijk nog heel heel veel overhad. De rest is bekend..

Hopelijk in Berlijn 1 sec harder doorkomen op de 400 meter, zo’n 51 sec. En op de 600 meter zo’n 1.18  Dan nog een 27 sec. eroverheen en we gaan naar China! Zou toch niet zo moeilijk moeten zijn

Dinsdag 13 mei 2008

Heerlijk zittend in het zonnetje in mijn tuin kan ik 2 geweldige berichtjes plaatsen. Zoals je misschien al op de hoofdpagina heb kunnen lezen heb ik er 2 nieuwe sponsoren bij! Met succes heb ik gesprekken gehad bij Asics en Rabobank Rotterdam. Deze week zal ik een contract gaan tekenen bij Paul hartman van Asics als nieuwe kledingsponsor. Hetzelfde geld voor Rabobank Rotterdam, deze contracten zijn al getekend en het logo van de Rabobank zal snel te zien zijn op mijn nieuwe Asics kleding. Rabobank Rotterdam bedankt, met name Dhr Beerman en Dhr van der List. Door deze 2 sponsoren kan ik mij volledig gaan richten op het Olympische limiet zonder al te veel zorgen over dingen waar atleten zich niet teveel zorgen over moeten maken..

Het 2e goede nieuws van vandaag is dat mijn kleine kuitblessure helemaal over is. Gisteravond 10×100 meter getest op gewone schoenen in een tijd van rond de 11.5 sec. dus vandaag mag ik de spikes weer aan en volle bak aan de slag…gelukkig! Nog een goede week hard trainen, dan wat rustig aan en dan.. Knallen in hengelo op de FBK Games!

Woensdag 5 maart 2008

Vandaag is het dan zover Robert is vertrokken naar Valencia. Het liep allemaal iets minder soepel dan gehoopt, want het vliegtuig zou vertrekken om 12:45 maar vertrok uiteindelijk om 14:50. Zo`n ramp nog niet gewoon een kwestie van geduld.
Robert zal verblijven in een mooi hotel dat gevestigd is in Valencia zelf. Ook heeft hij internet op zijn hotelkamer wat natuurlijk goed uitkomt omdat hij op deze manier zijn blog ook zelf up-to-date kan houden. Dus vooral blijven kijken op de site voor de nieuwe ontwikkelingen over het WK-indoor in Valencia.